Wanneer je als ploeg een maatje te klein bent voor een oppermachtige tegenstander, heb je in een tot op het laatste stoeltje uitverkochte thuishal (hallo, Leidse politiek, even attentie…) de plicht je fans enigszins tevreden naar huis te sturen. Die plicht verzuimde Zorg en Zekerheid Leiden zaterdagavond in de bomvolle Vijf Meihal (200 toeschouwers meer als er stoeltjes komen in de nieuwe ‘top’sporthal…) tegen grootmacht Donar. De landskampioen en bekerwinnaar van 2017 en ongetwijfeld ook van 2018 hoefde niet op te schakelen naar de hoogste versnelling om afgetekend met 61-85 te winnen.

Vierentwintig punten verschil en totaal kansloos. Het waren harde feiten voor ZZ Leiden aan het einde van een achtdaagse met vier wedstrijden. Zo’n programma is zwaar, maar Donar kende hetzelfde probleem. De Groningse ploeg had een dag meer voor vier duels, maar daarbij zat wél een Europese pot tegen Cluj. Vermoeidheid mag dan een redelijk excuus zijn voor een wat mindere avond, maar wat Leiden betreft mag gerust gesproken worden van een afgang.

Slechts twee momenten konden worden genoteerd, waarop het even leuk was. Dat was in de openingsminuten, waarin driepunters van Jessey Voorn en Worthy de Jong voor 6-3 zorgden, en in de eerste minuten van het tweede kwart, toen Carrington Love en Marijn Ververs een drietje lieten noteren. Die vielen in een 8-0 run, waarmee ZZ Leiden de achterstand aan het einde van het eerste kwart (10-18) uitpoetste.

Maar een diepe ploeg als Donar (coach Erik Braal kan mannen als Gipson, Burgess, Pasalic en Slagter van de bank laten komen…) maak je met zo’n runnetje – om met cabaretier Theo Maasen te spreken –  de pis niet lauw. De beste ploeg van Nederland sloeg onmiddellijk terug en stelde met een 2-15 orde op zaken. Het leidde uiteindelijk tot een ruststand van 23-39 en eigenlijk zette Donar toen al zijn handtekening onder de wedstrijd.

De ‘halftime stats’ van ZZ Leiden waren dramatisch. Zegge en schrijve twee (!) punten in the paint, oftewel onder het bord. Dat kwam omdat Clayton Vette door een lichte knieblessure niet kon spelen en zijn vervanger Alex Olah niet werd gezocht. ZZ Leiden koos voor afstandsschoten, terwijl het toch een gegeven is dat basketballwedstrijden nooit met schoten alleen, maar altijd onder het bord worden gewonnen. Donar maakte in het beschilderde deel van het veld 22 punten. Tel daarbij op het Leidse schotpercentage van slechts 26 procent en maar vier rake vrije worpen op acht en de ruststand is verklaard.

Natuurlijk zal er bij de Leidse fans hoop zijn geweest op net zo’n tweede helft als vijf dagen eerder tegen Den Bosch. Maar die hoop was uiteraard ijdel. Ten eerste omdat het verschil een stukje groter was, ten tweede omdat Donar veel beter is dan Den Bosch en ten derde om een ploeg als ZZ Leiden slechts bij uitzondering in staat is om zó goed te spelen als in de tweede helft van dat bekerduel.

De rest van de wedstrijd kan in feite worden samengevat in een paar regels. Na driepunters van Brandyn Curry (2) en Thomas Koenis was het verschil 23 punten (27-50). Over en uit dus. De fans zagen het met lede ogen aan, veerden af en toe even op (bijvoorbeeld bij de vier driepunters in de tweede helft van Jessey Voorn), maar snakten in feite naar het einde van de ongelijke wedstrijd. Aardig, maar dan vooral voor hem zelf, was dat de talentvolle Naigel Onuoha in de slotfase zijn eerste punten mocht maken voor de hoofdmacht van ZZ Leiden.

Voor de rest valt er niets over te zeggen. Op naar de bekerreturn tegen Den Bosch (dinsdag) en de volgende competitiewedstrijd, donderdag thuis tegen Rotterdam.

Zorg en Zekerheid Leiden – Donar Groningen 61-85 (10-18, 13-21, 11-27 en 27-19).
Scores Leiden: Jessey Voorn 17 (5 driepunters), Sergio de Randamie 12, Carrington Love 11, Mohamed Kherrazi 7 (7 rebounds), Worthy de Jong 5 (9 rebounds), Alex Olah 4, Marijn Ververs 3 en Naigel Onuoha 2.
Topscorers Donar: Brandyn Curry 22 en Evan Bruinsma 15.

Op de foto van Marja van Tilburg: Jessey Voorn schiet één van zijn vijf driepunters binnen tegen Donar.