Een beslissende wedstrijd verliezen in je eigen hal is altijd extra pijnlijk. Zorg en Zekerheid Leiden  wilde het geen tweede keer meemaken dat de tegenstander in de Vijf Meihal traditioneel het netje los zou knippen. Den Bosch deed dat al eens in 2012 namelijk. ‘Not In Our House’ is de slogan, die daarbij hoort. Maar het lukte de Leidse ploeg niet om de vierde wedstrijd te winnen en het feestje van Donar een paar dagen uit te stellen. Het werd 66-73 en daarmee 4-0 voor de regerend landskampioen, die terecht de derde titel op rij bijschreef in de geschiedenisboeken.

Een paar keer mochten de fans van ZZ Leiden hopen op een stunt. Dat was bijvoorbeeld heel diep in het derde kwart toen de achterstand, die van meet af aan op het scorebord stond, werd teruggebracht tot zes punten (49-55). En ook nog twee keer in het vierde kwart bij een verschil van acht punten. Maar het lukte niet, onder andere omdat wéér de vrije worpen slecht werden genomen.

Slechts 15 van de 29 pogingen werden verzilverd. Een percentage van 51.7 en dat is veel te weinig, zeker op eredivisieniveau. Het deed duidelijk pijn in de wedstrijd. In de laatste fase van het derde kwart bijvoorbeeld mocht ZZ Leiden heel vaak naar de vrije worplijn, maar miste daar vijf van de tien keer. Ook eerder in de serie waren de vrije worpen niet goed. In de eerste wedstrijd 8 op 13 en in de tweede 17 op 29.

Hoe pijnlijk ook, ZZ Leiden verloor de wedstrijd niet echt op dat onderdeel. De klap kwam al in de eerste helft, die van Leidse zijde ver onder de maat was. De wedstrijd was nog maar nauwelijks begonnen of Donar had er al drie driepunters in liggen tegen Leiden ééntje. Onmiddellijk dus een gat en dat bleef het hele eerste kwart staan: 13-22.

Er hing een soort matheid over de ploeg. Het leek alsof er geen geloof meer was. Natuurlijk een 3-0 achterstand is normaal gesproken niet meer goed te maken, maar je wilt er ook niet af zonder een wedstrijd gewonnen te hebben. In het tweede kwart ging het niet beter. Sterker nog: het ging gedurende vele minuten helemaal niet meer. Leiden scoorde niet en Donar zette een run neer van liefst 17-0. Daardoor kwam het grootste verschil in de wedstrijd op het scorebord: 26 punten: 18-44. Dat gebeurde in een tijdsspanne van zeven-en-een-halve minuut, waarin Leiden dus helemaal niet scoorde.

Naar de rust toe kwamen er dan eindelijk nog een paar puntjes bij, maar de 24-44 ruststand zorgde natuurlijk niet voor vrolijke gezichten bij de Leidse supporters in de kokend hete Vijf Meihal.

Maar basketball is een raar spelletje, waarbij soms de gekste dingen kunnen gebeuren. ZZ Leiden kwam goed uit de kleedkamer en knabbelde snel wat van de achterstand af. Halverwege het derde kwart was het verschil nog ‘maar’ twaalf punten (39-51) en ontstond er toch wat onrust aan Groningse zijde. Coach Erik Braal nam snel achter elkaar twee time-outs, maar die hielpen niet echt.

In een orgie van lawaai werd het gat steeds kleiner en ondanks de al genoemde slechte vrije worpen leek ZZ Leiden het vierde kwart te kunnen gaan beginnen met een kansrijke achterstand van zes punten. Door scores van Cunningham en Curry werd het toch nog tien: 49-59.

Op zich nog niet dramatisch natuurlijk. Maar direct in het slotkwart deden driepunters van Dourisseau en Curry wél echt pijn. Toch wenste de ploeg van Paul Vervaeck niet op te geven. Nog één keer werden alle registers opengetrokken met driepunters van Carrington Love en Clayton Vette, gevolgd door prima acties van Worthy de Jong. Wéér had Leiden Groningen in de kraag. Maar het ging er uiteraard om dat gat te dichten. Dat bleef echter ronde de acht punten en de klok tikte natuurlijk in het voordeel van Donar.

Met de moed der wanhoop nam Vervaeck nog maar een time-out. 45.4 seconden stonden er nog maar op de klok, maar er zijn gekkere dingen gebeurd in de Vijf Meihal. En nog niet eens zo lang geleden… De honderden Donar-supporters vierden al feest. De klok was onverbiddelijk.

Gelaten sloegen de spelers van ZZ Leiden het Groningse feest gade. De waardeloze zilveren medaille veelal verfrommeld in de hand. De beste herinnering is misschien nog wel de manier, waarop ze werden toegejuicht door de fans. Want tweede worden mag dan niet leuk zijn, met Donar als tegenstander was er weinig meer te halen dan de bekerfinale en de finale van de play-offs. Best of the Rest.

Zorg en Zekerheid Leiden – Donar Groningen 66-73 (13-22, 11-22, 25-15 en 17-14).
Scores Leiden: Clayton Vette 20, Worthy de Jong 14 (8 rebounds, Carrington Love 12, Mohamed Kherrazi 10 (10 rebounds), Sergio de Randamie 5, Floris Versteeg 3 en Jessey Voorn 2.
Topscorers Donar: Brandyn Curry 20 en Sean Cunningham 16.

Op de foto van Marja van Tilburg: Het zit erop. Een laatste huddle met op de voorgrond de vertrekkende coach Paul Vervaeck.