De dreun in het derde kwart kwam hard aan bij Zorg en Zekerheid Leiden. Na een keurige eerste helft leken er kansen te liggen voor de Leidse basketballers in de tweede wedstrijd van de finaleserie tegen Donar Groningen. Maar de schone schijn van de 42-33 voorsprong bij de rust verdampte als een regenplas in de voorjaarszon. Na de eerste tien minuten van de tweede helft waren de rollen omgedraaid. Donar leidde met 50-58 en de geroutineerde titelverdediger gaf die voorsprong niet meer prijs: 50-58.

Dat derde kwart toonde pijnlijk aan dat ZZ Leiden vrijwel aan het einde van zijn latijn is. Met de steun van het enthousiaste eigen publiek in de uitverkochte Vijf Meihal werd in de eerste helft de opmaat neergezet voor een noodzakelijke overwinning. Die wás noodzakelijk door het verlies in de openingswedstrijd. Een tweede nederlaag, met zaterdag alweer het derde duel in Groningen, zou een vroegtijdig einde van de best-of-seven waarschijnlijk maken.

Zover is het natuurlijk nog niet, maar als ZZ Leiden een kans had willen maken op een lange serie dan had er donderdagavond gewonnen moeten worden. De kans was er, want Donar was niet echt top in de eerste uitwedstrijd. Dat was eigenlijk geen verrassing, want dat was de laatste jaren steeds zo. Misschien wel onbewust, zodat de titel in de eigen MartiniPlaza binnengehaald kan worden. Nu zou het zo kunnen zijn dat – net als de beide halve finales – de serie in vier duels bekeken is.

En wat nog veel erger is: Donar zou dan in Leiden kampioen worden en hoe pijnlijk dat is, heeft ZZ Leiden ervaren in 2012, toen Den Bosch het feestje mocht vieren in de Vijf Meihal. En er zou dan nóg iets bijkomen: volgende week dinsdag, wanneer wedstrijd vier wordt gespeeld, is het 29 mei en dat is een ‘heilige’ datum voor ZZ Leiden. In 2011 werd Leiden namelijk kampioen en werd op 29 mei de befaamde zevende wedsstrijd tegen Donar (drie verleningen) gewonnen. Het is dus een datum, die met gouden letters is neergepend in de annalen van ZZ Leiden…

Het zijn bespiegelingen, die niet echt van belang zijn natuurlijk, maar toch… Ze hadden voorkomen kunnen worden als ZZ Leiden in het derde kwart een beetje beter had gespeeld. De voorsprong bij rust was keurig opgebouwd. Een driepunter met extra vrije worp van Jessey Voorn was een eerste tikkie voor Donar: 19-14. Een drietje van nota bene Alex Olah voor 40-31 op twee minuten van de rust een tweede, want de lange Roemeen bepaalde het verschil dat bij de rust op het bord stond: 42-33.

De Leidse ploeg begon dus met vertrouwen aan de tweede helft. Carrington Love zorgde zelfs voor een gat van tien punten. Maar toen ging het mis. In eerste instantie verdedigend, want er werden te veel fouten gemaakt. Binnen twee-en-een-halve minuut stonden er voor Leiden al vijf op het scorebord en had Sergio de Randamie al vier kruisjes achter zijn naam. Een geroutineerde en klassevolle ploeg als Donar profiteert daarvan onmiddellijk. Aanvallend was het ook niet goed bij Leiden. Er was te veel balverlies en er werd veel te veel gemist (slechts drie scores op 15 pogingen). Anderhalve minuut voor het einde van het derde kwart was de dreiging voor Groningen verdwenen en stond er 49-50 op het bord na een driepunter van Bradford Burgess.

De gifbeker voor Leiden was nog niet leeg. Terwijl het aanvallend beroerd bleef gaan, moest het verdedigend wat voorzichtig, omdat elke fout vrije worpen zou opleveren. En omdat bij Donar iedereen driepunters kan maken, werd er nog wat extra zout in de Leidse wonde gestrooid. Brandyn Curry en Arwin Slagter maakten ieder nog even een bom voor 50-58 aan het einde van het derde kwart.

Dat is heel vaak nog geen beslissend gat, maar tegen Donar is dat toch een wat ander verhaal. De gasten schoten door naar het grootste verschil in de wedstrijd: dertien punten bij 50-63. Wat kon ZZ Leiden nog? Even was er de nodige power en werd het gat door een driepunter van Sergio de Randamie verkleind tot zeven: 58-65.

Maar de ploeg zat er helemaal doorheen. Het sprongetje naar vijf en daarmee de garantie voor een spectaculaire slotfase zat er niet in. ZZ Leiden kreeg een laatste kans, toen Love drie vrije worpen mocht nemen. Dat had in de laatste minuut 70-75 kunnen betekenen. Maar de Amerikaanse sterspeler snakt naar het einde van het seizoen en was de hele wedstrijd totaal niet op schot (2 op 10 van het veld, 2 op 8 driepunters). En dan gaan vrije worpen ook niet lekker. Hij miste er twee en daarmee was de allerlaatste kans, hoe klein ook, verkeken. Het werd uiteindelijk 71-78.

Zaterdag een nieuwe kans en anders in elk geval dinsdag. 29 mei dus. Een Leidse feestdag…

Zorg en Zekerheid Leiden-Donar Groningen 71-78 (20-16, 22-17, 8-25 en 21-20).
Scores Leiden: Worthy de Jong 19, Alex Olah 12, Sergio de Randamie 11, Carrington Love 8, Clayton Vette 8 (9 rebounds), Mohamed Kherrazi 5 (6 rebounds), Jessey Voorn 5 en Floris Versteeg 3.
Topscorers Donar: Jason Dourisseau 14, Brandyn Curry 14 en Bradford Burgess 12 (4 driepunters, 8 rebounds) en Thomas Koenis 9 rebounds.