Ze was niet op tijd in topvorm om in aanmerking te komen voor olympische kwalificatie, wel om later deze maand haar titel in de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee te verdedigen. Lisa van der Geest won zaterdag, op haar verjaardag, in Alkmaar haar tweede schaatsmarathon in een week. De in Leiden wonende en rechten studerende Warmondse was in de elfde competitiewedstrijd de sterkste van de vier koplopers, drie dagen nadat ze met een lange solo triomfeerde bij Flevonice in Biddinghuizen.

Ook opmerkelijk was dat Van der Geest zaterdag voor het tweede jaar op rij won op haar verjaardag. Dat was beslist niet de verklaring voor haar sterke benen, maar de aanwezigheid van veel familieleden en vrienden maakte haar wel extra gedreven om in de kopgroep te zitten. ,,Dan is het extra leuk om mee te strijden om de overwinning. Maar voor hetzelfde geld was een van mijn teamgenoten weggereden. Dan had ik niet gewonnen.’’

Het was haar bedoeling om in december in topvorm te zijn, tijdens het olympisch kwalificatietoernooi (OKT). Dat lukte niet, vooral vanwege de nasleep van een blaasontsteking. In het nieuwe jaar merkt Van der Geest dat zij vrijuit kan schaatsen, zonder druk op haar schouders. ,,Op het OKT merkte ik dat er niet meer in zat, nu wel. Deze vorm wil ik meenemen naar de Weissensee.’’

Een Nederlands voorproefje daarvan was de wedstrijd in Biddinghuizen, op een drie kilometer lange openluchtijsbaan. Geen bochten, slecht ijs; het zijn omstandigheden waar Van der Geest van houdt, als een van de weinigen in het peloton. Ze won in Flevoland vier jaar geleden haar eerste wedstrijd en was er sindsdien nog twee keer de sterkste.

Die voorgeschiedenis maakte dat het haar afgelopen week een goed plan leek om aan een solo te beginnen met nog twintig kilometer te gaan. ,,Ik voelde me goed en wist dat weinig meiden in staat zouden zijn om me terug te pakken.’’

Die enorme krachtsinspanning hoefde Van der Geest zaterdag in Alkmaar niet te bekopen, al miste ze wel wat pure snelheid. Dat bleek overkomelijk, want in de finale liet ze haar drie medevluchters achter zich. Imke Vermeer kon nog terugkomen, haar passeren zelfs, maar hield de laatste bocht niet.

De Warmondse kijkt enorm uit naar de wedstrijden op de Weissensee, waar ze vorig jaar de Alternatieve Elfstedentocht won. Dat nooit meer, was haar eerste reactie. ,,Maar tijd heelt alle wonden’’, klinkt het lachend. ,,Zelfs die pijn ebt langzaam weg en dan krijg je stiekem weer zin in die tweehonderd kilometer. Dus ja, ik ben er klaar voor.’’

BRON: LEIDSCH DAGBLAD/HIELKE BIEMOND
FOTO: ARCHIEF LEIDSCH DAGBLAD