Bij atletiek of wielrennen zou er een finishfoto nodig zijn geweest. Bij NBA-basketball zou de videoref er aan te pas zijn gekomen om te kijken of de tijd niet verstreken was. Zó klein was uiteindelijk het verschil tussen Scylla en Hilversum of, om precies te zijn, tussen Olivier Altenburg en Patrick Oeij, de mannen die de degradatie/promotiewedstrijd van en naar de eredivisie tafeltennis zaterdagmiddag afsloten in de zaal van De Treffers in Roelofarendsveen.

Twee puntjes slechts. In de vijfde set van de vijfde en laatste partij. Meer was het verschil niet. Normaal gesproken te verwaarlozen in een tafeltenniswedstrijd. Maar in topsport en al helemaal in beslissende wedstrijden gaat het heel vaak om details. In dit geval om die ene klap. De laatste van Olivier Altenburg, die een week eerder zijn ploeg ook al langs Westa had geslagen in de eerste play-down wedstrijd van de Leidenaars.

Dat het spannend zou worden stond eigenlijk al tevoren vast. Hilversum, de nummer twee van de eerste divisie, beschikt in Cosmin Stan en Patrick Oeij over twee spelers met eredivisie-ervaring en vooral Stan werd gezien als de man, die twee wedstrijden zou moeten gaan winnen voor zijn ploeg. Dat zou de kans op een ‘volle’ wedstrijd van vijf partijen aanzienlijk maken. Het ging er tenslotte om wie het eerst drie winstpartijen zou boeken.

Daarom was het logisch dat er uiteindelijk een allesbeslissende vijfde partij zou uitrollen. In vijf games stelde Altenburg het eredivisieschap van Scylla veilig. Uitermate belangrijk, want de Leidse club zet al jaren de toon qua opleiden van eigen spelers. Natuurlijk wordt er incidenteel wel eens versterking ingevlogen. Vorig jaar bijvoorbeeld de Nigeriaanse Belg Kazeem Naziru, die zaterdag uit België overkwam om zijn oude team te steunen en af en toe zelfs een beetje te coachen, maar de basis is en blijft eigen kweek.

Ook voor het talent Kim Vermaas is het belangrijk dat Scylla volgend seizoen weer in de eredivisie speelt, want in de eerste divisie zou haar ontwikkeling wellicht vertraging oplopen en dat is niet waarvoor de Voorschotense de vrouwencompetitie de rug heeft toegekeerd. Voorlopig hoeft ze daarover niet na te denken. Zaterdag leverde ze keurig haar bijdrage door in drie games gedecideerd af te rekenen met de Hilversumse nummer drie Jelle Goossens.

Daarvoor had routinier Gerard Bakker jr. met een keurige zege op Patrick Oeij het verwachte verlies van Olivier Altenburg tegen Hilversum-kopman Cosmin Stan weggepoetst, zodat er na drie partijen een 2-1 voorsprong voor Scylla op het scorebord stond. Op dat moment hadden de door superfan/huisfotograaf Wim de Leeuw meegenomen vuvuzela’s hun nut bewezen. Af en toe was het alsof de stoomboot uit Spanje op een heel verkeerd moment de Braassemermeer was komen opvaren. Een bijzondere sfeer, want tafeltennis vraagt altijd om rust en soms kan elk afwijkend geluid storend zijn, zoals Cosmin Stam een paar keer liet blijken. Hij had zelfs last van het geluid van een camera, die de livestream van de wedstrijd verzorgde…

Na de pauze was het aan Gerard Bakker om te trachten tegen Stan het beslissende derde wedstrijdpunt binnen te slepen. De lange Leidenaar bleef twee games dicht in de buurt (9 en 8), won de derde games met 11-8, maar moest uiteindelijk Stan toch feliciteren.

Dat betekende dat handhaving in de eredivisie van Scylla kwam te rusten op de schouders van Olivier Altenburg. Af en toe speelde hij wat riskant, maar vooral in de langere rally’s was hij beter dan Patrick Oeij en straalde net iets meer wil om te winnen uit dan de Hilversumspeler. Bijvoorbeeld in de eerste game, toen hij een 1-4 achterstand met zeven onbeantwoorde punten omboog in 8-4 en daarna in 11-5 winst. Na verlies van game twee, gaf in de derde game een time-out hem de juiste energie: van 6-6 werd het 11-7.

Daarmee waren Altenburg en Scylla nog slechts één game verwijderd van handhaving. Zou het in game vier gebeuren? Ja, nee, ja, nee, ja, nee…. Het werd een prachtige, lange, maar ook zenuwslopende game. Vier keer had de Scyllaan matchpoint. Op 11-10, 12-11, 14-13 en 16-15. Maar vier keer ging het mis en uiteindelijk pakte Oeij de game met 17-19.

Tot het gaatje dus ging deze heerlijke wedstrijd. Weer maakte Altenburg een 1-4 achterstand goed. Nu tot 5-4. Het bleef daarna close, maar Altenburg behield zijn voorsprong. Het eerste ‘eredivisiepunt’ op 10-8 moest hij nog inleveren, maar daarna was het raak en was de ontlading bij de ploeg en fans van Scylla compleet.

Scylla-Hilversum 3-2 (0-1, 1-1, 2-1, 2-2, 3-2)
Altenburg-Stan 0-3 (7-11, 8-11, 10-12)
Bakker-Oeij 3-1 (11-3, 11-5, 8-11, 11-9)
Vermaas-Goossens 3-0 (11-9, 11-6, 11-7)
Bakker-Stan 1-3 (9-11, 8-11, 11-8, 7-11)
Altenburg-Oeij 3-2 (11-5, 9-11, 11-7, 17-19, 11-9)

Op de foto van Wim de Leeuw: Olivier Altenburg in de beslissende partij tegen Patrick Oeij.