Tafeltennissen in een zaal met veel publiek zal de komende jaren nog wel een utopie blijven in Nederland. Maar om in de mooiste en grootste tafeltenniszaal van Nederland een eredivisiewedstrijd te spelen voor nul toeschouwers, is gênant.

Het overkwam zondagmiddag als gevolg van de coronamaatregelen Scylla. De Leidse vrouwen namen het zonder de jarige Isabelle Tegelaar op tegen playoff-kandidaat Westa. De jonge meisjes uit Wessem verlieten de Leidse tafeltennishal met een vette 1-5 overwinning en de koppositie.

Dat was nog een opsteker voor de Limburgsen, die zichzelf nog wel de tijd gaven voor een korte nababbel, maar daarna de 182 kilometer lange terugreis aanvaardden. Voor de Leidsen was er letterlijk en figuurlijk geen bal aan in eigen huis. Nog niet eens omdat de Valkenswaardse arbiter Stefan de Hoogt drie kwartier te laat op het toneel verscheen, maar meer vanwege de sfeer en vooral het eigen povere spel.

„Nee, dat was niet leuk en heel vreemd”, verzuchtte Esmee van Marwijk, de kopvrouw van Scylla. „Ik durfde op een gegeven moment aan de kant niet eens een appel te eten, je hoorde alles.”

Bij haar spel plaatste de leerkracht in het basisonderwijs ook nog wel wat kanttekeningen. Na een vrij kansloze nederlaag van haar maatje Kim Hergelink (0-3 tegen Rachel Gerarts) en een iets minder harde verliespartij van Marie Depuydt (tegen Emma van der Zanden) leek een ogenschijnlijk makkelijke partij tegen de voor haar onbekende Anna Peters een simpele prooi te worden.

Een 2-0 voorsprong verdween echter als sneeuw voor de zon: 2-3. „ Ik weet niet wat ik had, maar in de volgende drie games lukte niets meer. Ik was zo gespannen dat bijna elke bal met mijn forehand over de tafel vloog. Ik was te veel met winnen bezig. Ik stond te rechtop en had veel moeite met haar bolspin. Ik moet het meer van snelle rally’s hebben.”

Wellicht lag het aan de ietwat gebrekkige voorbereiding van Van Marwijk. ,,Normaal lig ik ’s avonds om tien uur op bed. Gisteravond was het wat later omdat ik met heren 2 meespeelde. Vanmorgen schrok ik om half elf wakker in plaats van om negen uur. Ik dacht ’o jee, ik moet zo tafeltennissen’. Bij het inspelen had ik spierpijn, terwijl ik dat nooit heb.”

Van Marwijk, die de avond ervoor nog een puike, doch met 10-0 verloren wedstrijd, met de eerstedivisiemannen van Scylla tegen Hilversum 2 speelde, herstelde ze zich knap met een prima 3-0 overwinning op Van der Zanden. „Het is fijn dat ik die partij goed speelde en won. Dat gaf me toch een goed gevoel.”

De winst van Van Marwijk bleek de eretreffer te zijn voor Scylla. Van Marwijk: ,,Jammer, ik had vandaag toch een 2-4 of 3-3 verwacht. Helaas zat het er niet in.”

TEKST: Ron Hoogendam/Leidsch Dagblad
Op de archieffoto van Wim de Leeuw: Esmee van Marwijk